Steun voor politietrainingsmissie Kunduz

In de nacht van vrijdag 28 januari heeft een meerderheid van de Tweede Kamer het kabinetsvoorstel gesteund om een civiele politietrainingsmissie naar de Afghaanse provincie Kunduz te sturen. Ook de fractie van D66 heeft, na een zorgvuldig en intensief denk- en besluitvormingsproces, haar steun uitgesproken voor deze missie.

Het uitzenden van Nederlandse trainers en militairen is een moeilijk besluit. Ik leg je graag uit hoe wij tot ons oordeel gekomen zijn.

Nadat het kabinet Balkenende IV in februari 2010 viel over de vraag hoe de toekomstige rol van Nederland in Afghanistan eruit zou moeten zien, namen GroenLinks en D66 in april het initiatief om het (demissionaire) kabinet te laten uitzoeken in hoeverre Afghanistan behoefte heeft aan civiele politietraining en –opleiding en hoe Nederland daarin mogelijk kan voorzien. Dat initiatief werd door een meerderheid van de Tweede Kamer gesteund.

Wij namen dat initiatief vanuit de overtuiging dat Nederland actief betrokken zou moeten blijven bij de toekomstige ontwikkeling van Afghanistan en de Afghanen, zoals ook onder meer Duitsland, België, Frankrijk en Denemarken dat zijn.

Ja, wij stemden twee maal tegen de missie met bijna 2.000 man in Uruzgan. Maar dat neemt niet weg dat wij onderdeel zijn geworden van de Afghaanse geschiedenis, en de Afghanen niet zomaar in de steek kunnen laten. Nederland heeft bewezen een waardevolle bijdrage te kunnen leveren in Afghanistan. En wat betreft de kritiek op de NAVO-strategie in dat land, die deel ik. Maar als je enige invloed wil hebben op de NAVO-strategie in dat land of elders in de wereld, dan moet je niet als eerste en enige land binnen het bondgenootschap je terug trekken.

Het fundament onder ons besluit ligt in het gedachtegoed van D66, die gebaseerd is op vijf peilers. De vijf uitgangspunten zijn leidend bij onze afwegingen.

Een daarvan is: denk en handel internationaal. Het is die pijler die ten grondslag ligt aan het besluit dat wij namen. Wij voelen ons verantwoordelijk voor mensen elders in de wereld. Wij zijn er trots op dat in onze Grondwet vastgelegd is dat de regering ‘de internationale rechtsorde bevordert’.

Je vraagt je misschien af waarom wij twee keer tegen de missie in Uruzgan gestemd hebben, maar nu wel voor de missie in Kunduz zijn.

Dat komt omdat wij ervan overtuigd zijn dat de voorgestelde missie wezenlijk anders is dan de missie in Uruzgan. Het voornaamste verschil is dat er een helder civiel doel is, namelijk het trainen van agenten, met een helder civiel mandaat.

Nadat we het kabinetsvoorstel van 7 januari jl. goed bestudeerd hadden, formuleerden wij toen al onze voornaamste vragen en aandachtspunten. Op al die punten hebben wij helderheid c.q. toezeggingen gekregen. Zo worden er harde afspraken gemaakt met de Afghanen over het scheiden van politieagenten en militairen en gaat er geen geld van ontwikkelingshulp naar deze missie. Daarop bezuinigt dit kabinet Rutte-Verhagen al genoeg.

Na weken van informeren en vragen stellen, zijn wij ervan overtuigd geraakt dat de inzet van de Nederlanders een bijdrage kan leveren aan de duurzame ontwikkeling van Afghanistan, de Afghaanse rechtsstaat en vooral van de Afghaanse bevolking.

Namens de D66-fractie wens ik zowel de Nederlandse trainers en militairen als hun thuisfront veel kracht en wijsheid toe.

Persoonlijk kan ik putten uit mijn ervaringen als thuisfront: het gemis, de zorgen, de spanningen, maar ook het besef dat elke man en vrouw voor haar werk heeft gekozen en met passie het werk doet. Het enige wat ze willen is steun, waardering en erkenning van de mensen in Nederland.

Deel via: